Daar zit je dan zwaar stoned met een verfrommeld kereltje in je handen. Het friemeltje krijste de longen uit zijn lijf... "Welke wezenloze heeft mij wakker gemaakt" zag je hem denken. Dat zijn wij lieverd, je papa die zwaar ontroerd geen woord meer kon uitbrengen en je mama... ja die vrouw die maar blijft roepen "hij heeft haar, hij heeft haar". Wij zijn jouw papa en mama, dus de komende jaren zal je het met ons moeten doen.
Je bent helemaal gezond, ruim twee weken te vroeg en wat aan de kleine kant. Dat laatste vond ik geen ramp. Ik had er vast niet zo florissant bijgelegen als je negen pond was geweest.
Best een bijzonder moment als we allemaal schoon en gewassen de kennismaking hervatten. Er is zojuist een nieuw gezin geboren en alle rollen binnen de familie zijn veranderd. Papa's zijn opa's geworden en zusjes tantes. En wij hebben het plekje kinderen verlaten en zijn naar ouders opgeschoven.
Ik denk dat dit stiekem wel het mooiste nieuwe gezin is van de hele wereld.
woensdag 2 december 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Wat een lief verhaaltje.. :)
BeantwoordenVerwijderenIk wacht op meer :)